Autor: Natalia

Zapraszam na trekking w Alpy Japońskie, a dokładnie w PN ich część, czyli Góry Hida z najwyższym szczytem OKUHOTAKĄ 3190 m n.p.m. Opowiem o pięknie i specyfice japońskich gór, gorących źródłach – prawdziwym darze od Boga, kulturze Japończyków i ich umiłowaniu piękna. Dla zainteresowanych będą informacje, jak przygotować się do wyjazdu w japońskie góry, czy warto zdobyć Fuji, co należy zabrać, czego unikać, ile to kosztuje, no i pytanie zasadnicze – czy warto? Na co dzień zajmuję się kształtowaniem młodych ludzi. Natomiast w wolnych chwilach oddaję się lekturze, wszelakim formom aktywności fizycznej i wyjazdom w góry. Moją pasją od zawsze była Japonia z całym swoim inwentarzem oraz miłość do gór. Zapraszam Ciebie na pokaz połączenia tych dwóch pasji.

Podróże z Pazurem, czyli Iza i Piotrek, wraz ze swoim psem, Snupim, w wyprawie dookoła świata. Ostatnie 2 lata i 2 miesiące spędzili w nieprzerwanej podróży. Głównie autostopem, bo tak dostali się z Polski do Gwatemali. Przekroczyli Ocean Atlantycki jachtostopem z Maroko do Brazylii, pływali trochę po Karaibach i 2 razy Kanał Panamski. Przepłyneli rzekę Amazonkę i jej dorzeczami, dostali się do Ekwadoru. Zwiedzili całą Amerykę Południową i Centralną. Snupi zawitał z nimi już w 36 krajach na 5 kontynentach (podróżuje od 2014 r.). Wspólnie przejechali ponad 50 tys. km. Snupi zdobył z Jabal Toubkal w Maroko, wulkany powyżej 4 tys. w Ekwadorze, jego rekord wysokości do 5822 m n.p.m. wulkan Misti w Peru. Uprawiają długie trekkingi, jak 10-dniowy na płaskowyż (górę) Roraima w Wenezueli czy ścieżkę alpine w górach Huayhuash w Peru (uzwanany za jeden z najtrudniejszych trekkingów na świecie i najpiękniejszych – biegnie cały czas na wysokości od 4000 do 5100 m n.p.m., dla nich był to 11 dniowy trek). Potem aktywne wulkany w Gwatemali: Fuego, Acatenango, Pacaya, Santa Maria z Santiaquito. Byli też w szwajcarskich Alpach i Kaukazie. Snupi robił też z nimi kilka via ferrat i zjeżdżał na tyrolce :D.

Zapraszamy na pokaz zdjęć i opowieść o Rumunii A.D.2019. Wyjazd był w większości wędrówką po bukowińskich i marmaroskich wioskach, zaułkach, wśród cerkiewek, drewnianych chałup i ujadających psów. Był spojrzeniem na dzisiejsze dzieje bukowińskiej Polonii i na wielokulturowe dzieje tych ziem. Ale oczywiście wisienką na rumuńskim torcie były tamtejsze góry – zachęcam również do wysłuchania moich opowieści z Gór Rodniańskich.